arvand Vira

این پروژه یکی از نمونه‌های کلاسیک “تبدیل نقص به ویژگی” بود. واحد مسکونی ۱۴۰ متری آقای مصلحی در ونک، پلانی داشت که با استانداردهای مدرن امروزی همخوانی نداشت. دیوارهای زاویه‌دار، سقف کناف‌کاری شده‌ی نامناسب و نورگیر کرو (قوسی) شکل، چالش‌های اصلی ما بودند. اما مالک رویایی متفاوت داشت: فضایی لوکس، کاربردی و با جریان حرکتی روان.

چالش اصلی:

۱. زاویه‌دار بودن دیوارها

• این کجی‌ها نه تنها حس نامنظمی به فضا می‌دادند، بلکه چیدمان مبلمان استاندارد را غیرممکن کرده بودند.

۲. سقف کناف قدیمی:

• سقف موجود با کناف‌کاری‌های پیچیده و نامتقارن، ارتفاع مفید خانه را کم کرده و فضا را خفه نشان می‌داد.

راه‌حل طراحی:

مدیریت دیوارهای زاویه‌دار:

• ما تصمیم گرفتیم دیوارها را صاف نکنیم (چون ممکن بود به سازه آسیب بزند)، بلکه آن‌ها را پنهان کنیم. با استفاده از کابینت‌های توکار (Built-in)، دیوارپوش‌های چوبی عمودی، کناف کاری و خطوط کج را شکستیم. این کار باعث شد چشم بیننده به جای تمرکز روی کجی دیوار، به بافت و عمق فضا توجه کند. در واقع، کجی دیوارها به یک المان دکوراتیو تبدیل شد.

بازطراحی سقف:

• کناف‌های قدیمی را حذف کردیم و یک سقف شناور (Floating Ceiling) مدرن طراحی کردیم. این سقف جدید، با فاصله‌ای مشخص از سقف اصلی و با استفاده از نورپردازی مخفی (Linear Lighting) در لبه‌ها، حس معلق بودن و سبکی را به فضا داد. این طراحی نه تنها ارتفاع بصری فضا را افزایش داد، بلکه با ایجاد سایه‌های نرم، عمق و لایه‌بندی جذابی به سقف بخشید که کاملاً با سبک مدرن خانه همخوانی داشت.

تغییر کاربری هوشمند:

• با توجه به درخواست مالک، یکی از خواب‌ها به کلوزت‌روم (Closet Room) تبدیل شد. این کار فضای ذخیره‌سازی فوق‌العاده‌ای ایجاد کرد.

نتیجه نهایی:

• امروز، این آپارتمان ۱۴۰ متری، فضایی دلباز، منظم و پر از نور است. زاویه‌دار بودن دیوارها دیگر یک نقص نیست، بلکه بخشی از هویت بصری خانه شده و سقف ساده، حس آرامش و مدرنیته را به ساکنین منتقل می‌کند.